VUT-groep: Op deze donderdagmiddag stond route 160 op het programma. De weersvoorspellingen waren wisselend: dan weer regen, dan weer droog. Maar rond 12.00 uur werd er toch een droge middag voorspeld. Bij de start stonden we met 16 wegwielrenners klaar. We vertrokken in twee groepen: de eerste groep met 6 en de tweede met 10 renners.
De route ging via Grubbenvorst, waar de Witveldweg gelukkig weer open was. Vanuit Grubbenvorst fietsten we dwars door Venlo. Daar is het altijd goed opletten en achter elkaar fietsen is dan ook het veiligst. Vanuit Venlo reden we Duitsland binnen, richting Breyell. Op de open stukken merkten we dat er af en toe een flinke oostenwind stond. Dat betekende dus flink doortrappen! Het laatste stukje vóór de pauze ging bergafwaarts. Daarbij moesten enkele renners toch even de 50 km/u aantikken!
Onze pauze hielden we bij Café Aan de Grens in Reuver, een mooie plek om even bij te komen. De serveerster was er snel bij en ook de koffie liet niet lang op zich wachten. Niet veel later kwam groep 2 binnen, waar de fietsen netjes in de fietsenstalling werden gestald.
We hadden de koffie bijna op toen we een flinke, donkere lucht zagen aankomen. Groep 2 ging naar binnen en wij stapten weer op de fiets. Voor de zekerheid trokken we toch maar de regenjassen aan. Dat bleek geen overbodige luxe, want we kregen de bui over ons heen. Nog even flink doortrappen richting het veer in Kessel! Maar net toen we aankwamen, vertrok het veer. Pech dus, even wachten op de volgende overtocht.
Na Kessel reden we verder richting Hout-Blerick. Daar ging Lambert naar huis en fietsten wij verder naar Boekend. Ook daar kregen we opnieuw een bui over ons heen. Rond 16.50 uur waren we weer terug in Horst. Tijd om naar huis te gaan en na deze natte, winderige tocht lekker onder een warme douche te stappen. Ondanks de wind en de regen hebben we er weer een mooie fietsrit op zitten!
Groetjes Huub
A.s. donderdag route 163 van 71 km. Vertrek om 13:30 uur.
MTB-groep: Alweer een droge fietsmorgen deze zondag. Bij de Merthal staat om 9.00 een grote groep TWC’ers. Allemaal op 2 banden maar dan wel in allerlei maten en profielen voor de MTB rit naar Zaarderheide gaan we met een mix van A en B rijders (7 bikers) op pad. Daarbij 1 nieuw lid: weer een Peter erbij (Peter Lensen). De voornaam beloofd veel goeds 🙂 Al snel splitsen we in een A tempo groepje van 3 bikers en een B tempo groepje. De nieuwe Peter haakt aan bij de B rijders. Hij is echter nog niet goed hersteld van een stevige griep. Na het Ham moet hij al snotterend en naar adem happend toch een tandje lager schakelen. Hij maakt een eigen rondje. Volgende keer beter Peter!
Wij vervolgen de leuke route richting het floriade gebied. De ondergrond is door de nachtelijke regen overal redelijk vast qua. Het rolt dus lekker. Zelfs de zandbak rondom het Casino is fietsend te doen. Bij het spoor net na het stukje gebroken slot bij Grubbenvorst zien we de A’s voorbij karren. Wij houden daar in het zonnetje even pauze. Nog 30 km naar Horst. Net achter het veilingcomplex loopt de route tussen het hekwerk en de dichte bramenstruiken aan de voet van de “Peter Hermans” bult. De ruimte tussen hekwerk en vervaarlijk doornen is erg krap. Om niet met je stuur links het hekwerk te raken moet je rechts door de bramen. Dat levert gegarandeerd geschramde handen en/of benen op en gehaakte broeken en shirts. De verslaggever haakt vast met het stuur en maakt hier een “prikkelende” duik in de bramenstruiken. Die duik duurde maar 1 seconde. Het resultaat: berijder en fiets liggen midden tussen de hoge bramen. Het overeind komen en als een Houdini ontsnappen aan al die vastgehaakte dorenstrengen duurde aanmerkelijk langer en was veel lastiger. Bij iedere beweging prikt het ergens. Volgende keer rij ik een straatje om.
Terug naar Horst gaat via Lovendaal, Houthuizen en Schuitwater naar de Kasteelsebossen. In de Moelbaere bos en het kasteelpark is het intussen al druk met wandelaars (met kinderen en honden). En die zijn niet allemaal gecharmeerd van MTB ‘ers op “hun” wandelpaden. Wij doen ons uiterste best om met z’n 3’en rustig achter elkaar te rijden, netjes te bellen en te groeten. Het mag niet baten. In de Moelbaerebos krijgen we ondanks ons looptempo te horen dat we daar niet mogen fietsen. We gaan maar geen discussie aan en rijden rustig door. Een stukje verder (we rijden nog steeds bewust heel rustig en geven wandelaars en kinderen en honden, aangelijnd en loslopend, vriendelijk groetend alle ruimte) krijgen we voor de 2 e keer te horen dat MTB’en hier niet mag. Dit keer stoppen we en vragen vriendelijk waarom wij volgens de wandelaars niet op het bospad mogen fietsen en maar naar de MTB-route moeten gaan. Uit het daaropvolgende gesprek blijkt dat de mevrouw zich vooral heeft geërgerd aan andere bikers die in volle vaart voorbijraasden zonder rekening te houden met de wandelaars. We leggen haar uit dat wij als fietsers net als wandelaars gebruik mogen maken van de aangelegde semiverharde bospaden in het gebied. Wij geven toe dat er inderdaad en helaas MTB-bikers zijn die onvoldoende rekening houden met wandelaars. Maar dat wij juist heel bewust langzaam rijden en waarschuwen. De conclusie van het gesprek: Jammer dat niet alle bikers zo rijden als onze TWC-groep. Wat mij betreft is het ook beter om als TWC niet meer rond 12.00 uur of ’s middags over de kleine slingerpaadjes door de Kasteelsbossen te rijden en te kiezen voor de bredere doorgaande paden.
Bij De Beurs treffen we nog de C groep, bezig aan de 3e helft. Ook Chip haakt later nog aan voor een drankje en een praatje. Nadat we Max succesvol hebben zien starten en de eerste rondjes op kop rijden, kunnen wij voldaan en bijgepraat naar huis. Tot fiets. Peperazzi
A.s. zondag route 7 van 62 km. Vertrek om 9:00 uur.
B-groep: A.s. zondag route 1 van 70 km. Vertrek om 9:00 uur.
C-groep: De langste bandenwissel van het seizoen!
Het waaide stevig en het wegdek was nog nat. Toch hadden de weermannen beloofd dat het droog zou blijven, dus stapten we vol goede moed op de fiets richting Horst. En tot onze verrassing was het nog behoorlijk druk! Veel gravelrijders, nauwelijks mountainbikers en wij met 15 man op de racefiets, aangevuld met 2 diehards op de e-bike. Even was het de vraag: zouden we met z’n allen als één peloton vertrekken of toch in twee groepen? Met die wind was samen rijden eigenlijk wel zo handig. Dan konden we mooi regelmatig van kop wisselen. En zo geschiedde! De gravel- en mountainbikers waren al vertrokken toen wij onze schoenen inklikten en op pad gingen. De Kranestraat was nog altijd afgesloten, dus namen we een kleine omweg. Via Hegelsom en Sevenum, langs De Trufhoeve, reden we richting Panningen en Egchel, om vervolgens in Neer neer te strijken voor de koffie bij De Kompenie. Voor velen was dit een nieuwe stop. Het vroegere gemeentehuis is mooi opgeknapt en heeft een gezellige sfeer, met fraaie schilderingen en oude foto’s. De koffie smaakte prima en de uitbater was vriendelijk. Er werd gezellig gekletst en gedronken, maar aan alles komt een eind. Er stonden immers nog 32 kilometers op het programma.
En toen begon het spektakel…Net toen iedereen zijn spullen bij elkaar had om weer te vertrekken, kwam het bericht: lekke achterband bij Thei S.! Hij was pas terug van vakantie en kreeg meteen dit cadeautje. Bij nader onderzoek bleek er glas in de band te zitten. Geen ontkomen aan: de band moest worden verwisseld. Nou, dat bleek makkelijker gezegd dan gedaan. Wat een geploeter! De band was zo stug als wat en het ventiel bleek ook nog eens te kort. Het werd zonder twijfel de langste bandenwissel van het seizoen. Er werd gewurmd, geploeterd en ongetwijfeld hier en daar binnensmonds gemopperd. Gelukkig scheen de zon en bleef de stemming opperbest. Zo werd de koffiepauze ongemerkt verlengd met minstens twintig minuten. Maar uiteindelijk: de band zat erop! Alles weer inpakken, fietsen klaarzetten en verder maar weer. Met de wind in de rug zat het tempo er meteen goed in. Toch moest onze wegkapitein af en toe het fluitje gebruiken om de boel een beetje in het gareel te houden. Dat lukte gelukkig ook nog wel eens. 
De kilometers na de pauze leken trouwens langer dan normaal. Via Neer, Helden, Baarlo en Maasbree reden we richting Sevenum. Daar lonkte het terras van De Trapperie voor ons 3 Zaerumse. Op het plein stond een grote tent vanwege de Oktoberfeesten, en dat was goed te zien: mannen in lederhosen en dames in dirndls zorgden voor een vrolijk tafereel. We besloten dat de laatste vijf kilometer vandaag best voor rekening van een ander mochten komen. Die slaan we dus gewoon over — we gaan ervan uit dat het ons vergeven wordt De andere rijders fietsten naar Horst en nam nog plaats op het terras voor iets lekkers en om de rit, inclusief de bandenwissel, nog eens rustig te evalueren. We reden vandaag route 143, een richting die we niet zo vaak nemen. De omgeving van Neer is prachtig en langs de Maas was het volop genieten. Ondanks de wind en de onverwachte pitstop kunnen we terugkijken op een gezellige rit. En Thei? Die heeft voorlopig zijn portie bandenwisselen wel gehad! Er staan nog twee officiële ritten op de planning. Op 25 oktober is de laatste, maar we hopen natuurlijk dat de routeplanners daarna nog wat mooie routes uit de hoge hoed toveren. (Wilma)
Volgende rit: zondag 18 oktober – route 138, 61 km. Vertrek om 9.00 uur.
D-groep: A.s. zondag route 138-D van 48 km. Vertrek om 9:00 uur.