MTB-groep: In de vroege morgen heeft Petrus van boven een dun laagje sneeuw op de licht bevroren Limburgse grond laten dwarrelen. Met het kwik net onder 0 ligt dit witte poederlaagje er nog rond 9.00 uur. De kerstman kan al komen Johojohooooo! In de Strava info heb ik gezien dat een aantal A bikers al op vrijdag en zaterdag de route hebben gereden. Het was toen ook prachtig fietsweer. En de voorspellingen voor zondag waren kouder en natter. Dus geen vreemde keuze. Maar gelukkig zijn er nog bikkels die zich niet laten tegenhouden door ’n dun laagje sneeuw. Bij De Beurs onder de overkapping staan om 9 uur 6 MTB ‘ers klaar voor de start. Een gecombineerde A en B groep. Plus 1 solo graveller (met nog 2 gravelvrienden vanuit Sevenum onderweg met oponthoud voor de spoorwegovergang).
Het is vries/water koud en het lichaam koelt snel af bij het stil staan. Dus om 9 uur snel op de pedalen om op te warmen richting de Maasduinen. We laten de eenzame graveller alléén achter in afwachting van zijn gravelvrienden. Op de asfalt en klinkerwegen is het hier en daar nog glad in de bochten. Voorzichtig slingeren we door het centrum van Horst. Zodra we grind of zand onder onze rubberen sloffen krijgen kan het tempo omhoog. Tank Leo pakt de kop en blijft dit een groot deel van de tocht doen. Hij rijdt een goed tempo passend bij de gemixte A/B groep. Met het beetje vorst in de grond rollen we soepel door het witte laagje over de paden en door het bos. Slechts op enkele plekken is het nog zompig en kost het wat meer moeite om snelheid te houden. Gedurende de tocht wordt de route omgedoopt tot “De route van de gemiste afslagen”. Onze kopman van de dag heeft last van een fluctuerende kaartschaal op zijn Garmin. Daardoor draait hij diverse keren te laat of te vroeg af. Tja voor een tank is het lastig om ineens af te slaan. Zo’n ding heeft een flinke draaicirkel. Maar Leo beschikt ook over een sterke motor en rijdt na het keren weer snel voorop. Als straf voor de gemiste afslagen mag hij voor ons steeds alle poortjes openen en weer sluiten achter ons. Leo blijkt een perfecte poortwachter. Oefening baart kunst. En zover is Sherlock Henk nog niet. Hij hanteert bij het openen van de klaphekjes de “Belgische methode”. Vóór het poortje de fiets omdraaien, achteruit door het poortje schravelen met de fiets achter zich aan, dan de fiets weer omdraaien, het poortje valt tijdens dit gedraai weer dicht, dan het dichtgeklapte poortje weer openhouden voor ons. Toch bedankt Henk voor de moeite! De volgende keer pakken wij in de tussentijd gewoon een extra pauze met reep of banaan.
Ondanks de diverse “verfietsingen” en vele klaphekjes komen we mooi rond 12.00 uur terug bij De Beurs. Conclusie: Een prima dag en ideale condities voor deze mooie route rondom het Reindersmeer. Kopman Leo gaat in verband met “spoiler alert” direct naar huis. Want hij kent de F1 uitslag van Max nog niet. Hopelijk voor Max en Leo had die eerste vannacht een betere navigatie instelling op de boordcomputer dan Leo. Stel je voor dat Max 1 afslag te laat de pits indraait en dan verkeerdom bij de crew komt en daardoor zijn nieuwe voorbanden achter en zijn nieuwe achterbanden voorop gemonteerd krijgt. In de F1 historie komt dat dan in de boeken als een “Oel’ke” Ofwel “omgekeerd Leo’ke” In klein comité en samen met de gravel delegatie uit Sevenum kletsen we nog wat na bij één warme chocomel of koffie. En daarna nog ‘n paar koude drankjes (Brrrrr!). Het was weer een verfrissende TWC morgen.
Tot fiets! Peperazzi
A.s. zondag route 1, Venray, van 49 km. Vertrek om 9:00 uur.
VUT-groep: Vandaag stond route 91-D op het programma. Deze week is de winter ook in Horst gearriveerd. Met een temperatuur van 4 à 5 graden was het niet bepaald lekker fietsweer, maar tot mijn grote verbazing stonden er bij vertrek toch 18 wielrenners, allemaal uitstekend tegen de kou gekleed.
We vertrokken in twee groepen richting America, waar we vanwege wegwerkzaamheden iets van de route moesten afwijken. Vanuit America reden we door naar Griendtsveen, waar we net op tijd konden stoppen voor een passerende goederentrein. Vervolgens ging het via de Zwarteplakweg naar Helenaveen. De westenwind voelde behoorlijk koud aan, zeker voor degenen die op kop reden. Daarna vervolgden we onze weg naar onze pauzeplaats “Op de Koffie” in Meijel, waar we zoals altijd vriendelijk werden ontvangen en de fietsen veilig achterom in de tuin konden stallen.
De eerste groep had net de koffie geserveerd gekregen toen groep twee ook binnenkwam. Na de pauze hadden we nog zo’n 24 kilometer te gaan, met de wind in de rug richting Horst. Tussen Beringe en Sevenum ging Lambert huiswaarts richting Hout-Blerick. Op de Kulbergweg in Kronenberg lagen lange rijen bieten klaar voor vervoer – het leek wel een talud.
Bij de bocht Kievitweg/Gruttoweg is het altijd lastig om op de Garmin te zien welke afslag genomen moet worden. Ook nu ging Lei J. even verkeerd, maar hij sloot later weer netjes bij de groep aan. Rond 15:30 uur kwam de eerste groep terug in Horst. Ondanks de lage temperatuur hebben we toch heerlijk gefietst.
Groet, Huub