Kleding: Geweldig dat we met zoveel fietsers actief blijven deze herfst en winter!
We willen iedereen er graag aan herinneren dat voor alle clubritten die vertrekken vanaf de Merthal, clubkleding verplicht is. Dit geldt ook voor ritten buiten het seizoen.
Alvast bedankt voor het naleven van deze regel.
VUT-groep: Het leek wel een zondagochtend op onze verzamelplek en dat voor een donderdagmiddag: zo vol stond het! Liefst dertien racefietsers en – als ik goed geteld heb – zeven mountainbikers. En dan te bedenken dat we eigenlijk nóg met meer waren… Twee deelnemers uit Amerika konden meteen omkeren: allebei lek. Zijn er punaises op de weg in America ! Alleen Jos had geluk en kon de hele rit meefietsen. Dat is pas pech (of juist niet).
We reden Route 168, goed voor 59 kilometer. Via Meterik, Veulen, Griendtsveen en Liessel gingen we op weg naar Meijel. Daar hielden we pauze bij Op de Koffie. Rond half drie stalden we onze fietsen en tot onze verrassing zat Annie – onze e-bike-girl – al gezellig aan de koffie. Met dertien man/vrouw sloten we aan. De bestelling werd vriendelijk opgenomen: tien koffies en drie cappuccino’s. En ja hoor, opnieuw keken we jaloers naar de cappuccinodrinkers, want zij kregen dat heerlijke toefje slagroom. Maar eerlijk is eerlijk: onze koffie smaakte ook voortreffelijk. Al kletsend en genietend dronken we ons drankje op, want er stond nog zo’n 28 kilometer op ons te wachten.
Buiten was het intussen voelbaar kouder geworden en de zon had zich verstopt. Er werd stevig doorgetrapt, maar toch klonk af en toe de roep om rustiger aan te doen – vooral na de bochten. De laatste rijders moesten immers echt flink bijtrappen, zeker nu het frisser werd en het lichaam harder moest werken om warm te blijven. Maar het lukte: om 15.45 uur rolden we Horst weer binnen, met 59 kilometer op de teller. De meesten gingen richting huis, al doken enkelen nog even de plaatselijke horeca in voor een welverdiend drankje. Opnieuw een prachtige winterrit! Als we op deze manier het jaar 2025 kunnen afsluiten, mogen we best tevreden zijn.
Wil je een keer mee rijden? Houd dan de VUT-app in de gaten. Vertrek elke donderdagmiddag om 13.00 uur.
Groet Wilma
MTB-groep: Bij de Merthal lijkt het qua opkomst wel zomer. Een grote meute TWC’ers staat in de startblokken. De hogere temperatuur en voorspelde droge morgen heeft veel TWC’ers naar de koers gelokt. De MTB-groepen gaan richting De Belgenhoek. Niet in België maar in de voormalige gemeente Helden. Het buurtschap Belgenhoek heeft zijn naam te danken aan de vele Belgen die vroeger de Helenavaart hebben uitgegraven. Zwaar werk met het beperkte materieel in die tijd. Schop, kruiwagen en een enkel paard met kar.
Niks voor watjes.
Ook wij als MTB’ers hebben een pittig en vochtig traject voor ons liggen in hert spoor van de Belgen. De B groep rijdt een “Mart V” variant van 52 km. De A groep gaat voor 59 km. Onderweg zien we de A groep diverse keren voor ons rijden. En verassend vaak op plekken waar wij niet komen. Later wordt duidelijk dat de A groep extra omwegen maakt zodat ze niet zoveel modderige en zuigende beekkanten en graspaden hebben. Wij volgen de track van Green Mart. Korter maar ook vaak zompiger. Wat dat betreft heeft de bike van Mart een heel passende kleur: kikkergroen. Gelukkig krijgt Hay in Grashoek een lekke band. Kunnen we ff op adem komen na een zwaar stuk door het veld. De binnenband is, ondanks de viezigheid, snel verwisseld en weer op spanning. Op naar het door de
Belgen gegraven kanaal. Langs het kanaal komen we de A groep tegen. Zouden die ergens verkeerd gereden zijn? Zij zijn net zo verbaasd als wij. Al snel blijkt dat wij ergens in de fout zijn gegaan. Daardoor missen we het bosgebiedje bij het “Lancaster Monument”. Om weer snel op de route te komen steken we stiekum de brug over die niet meer in gebruik is. En van daaruit verder De Deurnsche Peel in en dan naar de Mariapeel.
Tijd voor een korte break en aanvulling van de vochthuishouding. Het stuk door de Mariapeel is onverwacht zwaar. Het gele zand op het hooggelegen pad is helemaal verzadigd met regenwater. Een echt ploeterstuk. Dat is ook te zien aan de diepere sporen van de A groep (die intussen weer voor ons rijdt). Aan de andere kant van de Mariapeel komen we uit op het asfalt van de Zwarte Plak weg en rollen soepel naar de Midden-Peelweg. Die steken we over naar de heuvel van de Zuring peel. Daar ligt ook een prachtig en uitdagend stuk van de nieuwe MTB-route Kronenberg. Eerder hebben we die nieuwe route rechts en links van ons laten liggen. Nu, op de Zuring peel, gaan we voor we deze nieuwe uitdaging. Een heerlijke lange kronkelende klimmende singeltrack met tussendoor kleine
lekkere afdalingen. Intussen gaat het richting 12 uur. We besluiten om de kortste weg te pakken naar Horst. Voor ‘n napraatje en drankje bij De bomvolle Beurs. Veel modderige en natte fietsers. Maar ook heel veel ander “schoon” volk. Allemaal gezellig dicht op elkaar gepakt, schouder aan schouder.
Tot fiets. Peperazzi
A.s. zondag route 19 van 56 km. Vertrek om 9:00 uur.
C-groep: Vandaag stond route 159D op het programma. Alle groepen van TWC vertrokken om 09:00 uur. In totaal stonden er 35 TWC-wielrenners klaar: MTB’ers, gravelrijders en wegwielrenners. Onze C-groep vertrok met 15 renners richting Grubbenvorst. Een grote groep, maar op een rustige zondagmorgen kan dat prima. Vanuit Grubbenvorst reden we richting Venlo, waar we midden door de stad moesten fietsen. Gelukkig was het op deze ochtend rustig, maar toch bleef het goed opletten. In Venlo kregen we het eerste klimmetje voorgeschoteld: de Kaldenkerkerweg, langs stadion De Koel. Zoals altijd kwamen de bergspecialisten als eerste boven, waarna ze op de rest van de groep wachtten.
Vanuit Venlo reden we richting Duitsland, naar Leuth, waar we ervoor kozen om niet het fietspad te nemen maar op de weg te blijven, omdat het ook daar rustig was. Vervolgens ging het verder richting Bracht. Onderweg moesten we onze Guus een beetje helpen: na een vakantie van zes weken in Noord-Duitsland was hij het fietsen even verleerd. In Bracht aangekomen bleek het druk te zijn bij de bakker waar we normaal pauzeren. Daarom reden we een stukje verder en hielden een korte bananenstop bij de mooie Bassterkapelle.
Na een klein “gebedje” en het nuttigen van een banaan of een stuk peperkoek vervolgden we onze route richting Kaldenkerken, om daarna via Tegelen naar het mooie gebied Egypte te fietsen. Daar lagen veel natte bladeren op het wegdek, waardoor extra opletten nodig was. We staken nog de brug over de A73 over en reden via Hout-Blerick en Boekend terug naar Horst, waar we om 12:45 uur arriveerden. Na een lekkere koffie bij De Beurs ging iedereen naar huis — en tot mijn verbazing bleek mijn achterband lek te zijn.
Groet Huub