50-jarig jubileumfeest zaterdag 13 september
Bijgaand informatie over de festiviteiten die gepland staan voor 13 september a.s. ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van onze club.
We beginnen om 15.00 uur met koffie en vlaai waarna we met de gewone fiets een rondje Horst gaan fietsen met partner voor een route van circa 30 km. Vanaf 18.00 uur staat er een uitgebreid barbecue buffet voor ons klaar. Tot 22.00 uur kunnen we dan samen genieten van een leuke avond. Dit alles vindt plaats bij De Leste Geulde in Horst.
De kosten voor deze allesomvattende middag en avond bedragen 20 euro per persoon, dit is inclusief koffie/vlaai, barbecue en drankjes.
We vragen je, mocht je mee willen doen met dit geweldige gebeuren, de kosten van 20 euro per persoon te voldoen op de rekening van TWC Oranje NL63RABO0123694388 onder vermelding van je voornaam en die van je eventuele partner die natuurlijk ook van harte welkom is. Betaling s.v.p. uiterlijk vóór 20 juli a.s. De betaling geldt tevens voor aanmelding van het evenement.
We rekenen op jullie aanwezigheid.
Het bestuur
VUT-groep: Zweet, Zeilen en Zwiepende Platen
Donderdagmiddag, zonnetje hoog aan de hemel, benen in topvorm (nou ja, bij de meesten dan), en daar gingen we: 19 fanatieke racers en 2 elektrische cruisers, samen klaar voor de beruchte OTH-tocht. Zo’n kudde fietsers kon natuurlijk niet als één peloton over de wegen zwermen, dus werd er vakkundig gesplitst in twee groepen. Team 1: acht sprinters. Team 2 (waarin ondergetekende meeslingerde): elf strijders. Annie en Lei namen het voortouw (of stiekem de ontsnapping?) om alvast koers te zetten richting de pont in Broekhuizen. Dat veer bleek een waar avontuur: dikke ijzeren platen die bij elke stap leken te fluisteren: “Durf jij wel?” Maar hé, geen enkel lid ging zwemmen. De teller: 21 man overgezet – de clubkas zucht onder het declaratiegewicht.
Eenmaal over de Maas, doken we meteen de grens over naar het pittoreske Duitse Wetten, op weg naar de geur van verse broodjes bij Dorfbäckerei Sebastiaan Steegmans (een naam waar zelfs Google Translate zich over verslikt). De route? Prachtig! Denk aan slingerende landweggetjes met vooral in de bochten oppassen voor de losse steentjes, onverwachte verkeersdrukte en landbouwmachines die ons vriendelijk doch dwingend van de weg drukten. Gelukkig stonden de maisvelden stil en de waterkanonnen aan – het was warm zat. In Wetten wachtte Cecile ons al op, slim als ze is, want de bakker zat ramvol met wandelaars die kennelijk de tafels al maanden geleden hadden geboekt. Maar Cecile pakte het professioneel aan: tafels naar buiten, koffie in kannen, stoelen nergens te bekennen. Dus ja, staand koffie drinken als een stel haastige Italianen aan de bar. 
En hup, voor je het weet zaten we alweer op het zadel. De teller: nog 40 kilometer te gaan. We slingerden via Twisteden , Well, Geysteren, Meerlo naar Tienray. Hier namen we eerst afscheid van Twan en even later van Jos en Lei, zij kozen de kortste weg naar huis. Eerst nog een korte omweg en toen naar het vertrouwde Horst, waar we klokslag 17.00 uur binnenrolden. Helaas voor sommigen nét te laat om de laatste Tour-etappe te zien, maar ach: zelf fietsen is toch beter dan kijken naar mensen die het voor je doen. Een rit vol zon, zweet en zwiepende veerplaten. De OTH-tochten blijven goud waard — en wij ook. Verslag Wilma en Giel
Volgende rit: Donderdag 17 juli – Route 123, 75 km – Vertrek om 13.30 uur sharp! (En vergeet je zonnebril, bidon én goed humeur niet.)
A-groep: A.s. zondag route 98 richting Viersen. De route is 100 km en heeft de meeste hoogtemeters van het programma. Vertrek om 8:00 uur.
B-groep: Tüsschernwald/ Labbeck 93 km
In de Tour de France krijgen de renners vanaf nu iedere dag heel wat heuvels en echte berggiganten voor hun neus. Wij gaan met de B niet echt op hoogtestage maar in de route naar Labbeck zitten toch zo’n 250 hoogtemeters. Een puistje voor de profs en een uitdaging voor ons. En na die “bergen” passage kunnen we uitrusten in Sonsbeck bij het ijs café. We hopen op Kafé und Kuchen.
Het weer is super. Heerlijke verkoelende hoge wolken en weinig wind. Tot rond de middag blijft het kwik tussen 20 en 25 graden.14 B rijders aan de start. Een flinke groep dus. Met de afspraak en belofte om rustig en veilig te rijden (dus alert zijn op gevaren, vaart minderen en vanuit de kop steeds tijdig en duidelijk naar achteren waarschuwen). En jawel hoor. Het 14-koppig peloton rolt compact én geordend met een mooi en constant tempo door het Noord Limburgse Maaslandschap en het grensgebied rondom Kevelaer. Onze koerskapitein Theo Sparrowhil kan op z’n gemak en zonder fluitconcerten meedraaien in de groep. Tenminste gedurende 95% van de rit. Bij die andere 5% gaan zaken bepaald niet volgens afspraak. Voor die acties hieronder een paar lessen op voor een volgende keer.
Op de langste klim door de Tüsschernwald manifesteert Psycho Daan zich als klimbok. Als een Pantani peddelt hij in de klim vooruit. De rest laat hem genieten van deze solo jump. Alleen Haantje de voorste Frank kan zich niet inhouden. Hij gaat op volle kracht achter Daan aan haalt hem net voor de top in. Daan snapte er al niks van dat hij in de klim zover voorop bleef. Zijn verklaring: “De afgelopen weken was mijn versnelling kapot waardoor ik niet klein kon schakelen. Daar ben ik blijkbaar sterker door geworden”. Ook de rest van de rit gaat Daan opvallend goed op kop. Misschien komt het inderdaad door de verplichte krachtraining op het grote verzet. Of hij heeft stiekem “goei spul” in z’n bidon gemixt.
Voor Sonsbeck in de bochtige en onoverzichtelijke 2e klim (Dassendalerweg) rijden we als groep wat meer door elkaar en daardoor ook soms 2 of 3 breed (over beide weghelften) omhoog. Maar goed dat de tegemoetkomende groep wielrenners in hun snelle afdaling netjes achter elkaar en helemaal rechts blijft. Heel terecht dat zij foeteren op ons uitwaaieren over de breedte van de weg.
Zie: Les 1
Tijd voor koffie/thee. Echter zonder Kuchen. Want de Torte is nog niet afgeleverd. We zijn simpelweg te vroeg. Dat blijkt als we bij het afrekenen zien dat er intussen grote en diverse taarten staan uitgestald. We moeten het dit keer doen met de calorieaanvulling van onze eigen bananen en repen. En volgende keer voor de pauze een heuveltje erbij nemen (hertenwei?).
No problemo. Ook zonder “kiloknallertaart” is bij iedereen het calorieën peil weer op niveau. Er wordt weer een strak koerstempo gereden en nog steeds mooi compact. Ook het wachten en waarschuwen bij kruispunten of tegenliggers is bijna voorbeeldig. Slechts 1 keer gaat er iemand in de fout. Bij een afslag vanuit het fietspad naar rechts over een drukkere weg steekt hij schuin en alleen over. Zonder verdere waarschuwingen en apart van de rest die netjes bij elkaar klaar gaan staan om samen de oversteek te maken. Door deze actie is er verwarring. Sommigen volgen de solo oversteker en gaan gelijk met hem de weg over in de veronderstelling dat de kust veilig is. Er komt echter toch een auto die voorrang heeft. Gelukkig rijdt die rustig zodat iedereen op tijd de overkant haalt. Vraag is of dat ook was gelukt bij een auto met meer snelheid. Zie: Les 2
Bij de grensovergang naar Arcen kiezen de kopmannen in de steile afdaling (logischerwijze) niet voor het fietspad. Dat is immers smal, ongelijk en met veel overstekende voetgangers en tegenliggers. De weg is veel minder druk, goed breed en overzichtelijker. Dus een prima keuze met 14 wielrenners.
Onderaan de afdaling moeten we rechtsaf richting Maasduinen. Normaal (en zeker met een grotere groep) kiezen we hier ook voor de weg in plaats van het smalle en slingerende fietspad met heel veel recreatieve gebruikers. De kopmannen kiezen echter het fietspad in plaats van de weg. Door de hoge snelheid onderaan de afdaling en de scherpe bocht van de weg naar het fietspad is deze keuze voor de rest meer een verrassing dan duidelijk. Het signaal om het fietspad te kiezen wordt niet/niet tijdig gehoord. Gevolg is dat een deel van de groep de afslag naar het fietspad niet meer kan nemen. Een ander deel van de groep volgt met enige vertraging toch de kopmannen op het fietspad. Er ontstaan daardoor op de weg en op het fietspad verschillende losse groepjes. De kopmannen kijken juist
nu niet achterom en rijden door. Het peloton blijft daardoor verbrokkeld en ver uit elkaar. Roepen en bellen van achteruit heeft geen resultaat. Zelfs koerskapitein Theo is een bellende in de “woestijn”. Het duurt enkele kilometers voordat de groep weer compleet is. Zie: Les 3 en 4
Bij Brandemolen (het gehucht langs Klein Vink) is de orde in het peloton hersteld en kunnen we samen naar de Maas en erover bij Arcen/Broekhuizen. Het veer is net weg naar de andere kant. Voldoende tijd om tot bezinning te komen en paar dingen met elkaar te wisselen. En ff stoom af te blazen.
Bij het wachten merken we dat het sowieso al heel wat warmer is geworden. Het zonnetje breekt steeds meer door de wolken. Tijd voor een verkoelend drankje en een gezamenlijke proost op de rit. Vanaf de Maas nog 10 km koers tot bij De Beurs.
Bij De Beurs kleurt het terras al TWC rood/wit van napratende rijders van de A groep en een deel van de C/D groep. Kort na ons valt ook de rest van de C groep als een vlucht rood-witte postduiven op de klep bij het terras. Al met al een groot aantal TWC’ers die vandaag een heerlijke wieler clubtocht hebben gereden. Mooi toch!
En de lessen voor de volgende keer:
Les 1: In onoverzichtelijke klimmen blijven we op de rechter weghelft en bij bochtige afdalingen ook achter elkaar.
Les 2: Allemaal vanuit dezelfde oversteekplek en georganiseerd een drukke weg oversteken mét duidelijke
waarschuwingen.
Les 3: Keuze voor fietspad of weg vooraf communiceren met de groep. Bij onoverzichtelijke situaties snelheid minderen, rust in de groep en dan als peloton verder.
Les 4: Voorin na kruisingen of heuvels achteromkijken. Als de groep echt ver uit elkaar ligt, tempo omlaag of gewoon ff stoppen langs de weg.
Tot fiets
Peperazzi
A.s. zondag route 71 van 119 km met vertrek om 7:30 uur!
C-groep: Route 27: Van gravel tot vlaai – een wielerverhaal vol helden (en een beetje pech)
De zon sliep nog uit toen wij – met véél te veel mensen voor een bescheiden fietstochtje – om 8.30 uur vertrokken. De lucht was licht bewolkt, de temperatuur aangenaam en het briesje fluisterde: “Vandaag wordt het prima fietsweer.” Of dat briesje ons voor de gek hield, zullen we later nog zien.
De route ging van kerkdorp naar kerkdorp – alsof we een pelgrimstocht ondernamen met de koersfiets als Heilige Graal. Maasbree, Baarlo en dan richting Helden (hoe toepasselijk). Net voorbij Helden: een omleiding. Maar hé, we zijn fietsers, geen makke schapen! Dus wat doen wij? Juist, bord negeren en doortrappen. Zolang niemand terugkomt, zal het wel meevallen, toch?
Spoiler: nee.
In de verte doken bekende clubtenues op… maar ze kwamen ónze kant op. Met andere woorden: retourtje mislukking. Toch geen zin om om te keren (want dat is voor amateurs), dus hup, dan maar een stukje gravel. Niet iedereen was even blij, zeker de fietsbandjes niet. Maar goed, stof afkloppen, stenen uit het frame vissen en weer verder – helden zijn tenslotte niet van suiker.
Via Roggel kwamen we in Heythuysen aan en daar wachtte het échte hoogtepunt van de dag: Café de Busjop. De koffie en vlaai waren zo lekker dat zelfs de bidons jaloers werden. Cecile werd toegezongen (ze is jarig geweest én mag nu legaal van haar AOW genieten – dubbele feestvreugde!). Nogmaals: proficiat Cecile, en blijf vooral fietsen, al is het alleen al voor de vlaai.
Na de caloriebom ging het verder. In Heythuysen was het OLS aan de gang. Nu nog rustig, maar straks barst de strijd los. Wij fietsten er als neutrale toeschouwers langs – al durfde niemand écht een club te kiezen (vrezen voor afkaveling op de fiets, vermoedelijk).
De laatste kilometers – van Beringen via Grashoek en Kronenberg – waren lang, recht en windstil. Ideaal om stiekem een beetje stoempend weg te dromen over nóg meer koffie. In Kronenberg splitste de groep zich. Drie musketiers draaiden af richting Sevenum en klokten exact om 12.00 uur in. De rest rolde niet veel later Horst binnen.
Conclusie: weer een topdag! Zon, zadelpijn, een omleiding vol avontuur, gravelgrappen, vlaaipauze én fietsfilosofie onder het motto “als niemand terugkomt, rijden we gewoon door.”
Tot volgende week, bij route 90 – 83 km om 8.30 uur. Trek je beste humeur aan (en voor de zekerheid: ook een lekke bandensetje).
D-groep: A.s. zondag route 90-D van 57 km. Vertrek om 8:30 uur.